صحراي دل

nika2007 — Sat, 21 Jun 2008 18:07:18 GMT

هرگز تو را فرموش نخواهم کرد حتی اگر مرا از یاد ببری

و هرگز از تو رنجور نخواهم شد

چرا که تو را دوست دارم

دیوانه وار عاشقت شدم

چرا که مهربانی را در وجودت دیدم

با چشمانت وجودم را دگرگون ساختی

و اگر تو نبودی هرگز عاشق نمی شدم

نه تو از عشق من دست میکشی

و نه قلب من از عشقت روی گردان می شود
سوگند که وجود تو در سرنوشت من نوشته شده است و اگر با مژگانت اشاره ای کنی فرسنگها راه خواهم پیمود چرا که شب عشق بسیار طولانی است
و قلبم در آرزوی تو می سوزد
آنگاه که از برابر دیدگانم دور شوی
خورشید وجودت پنهان می گردد
و ابرهای غم و اندوه مرا در بر می گیرند
و به دنیای غریبی می برند
همیشه در قلبم حضور داری
و عشقت زندگی ام را گل باران کرده است
تمامی این دنیا را با قلبی پر از رمز و راز به دنبالت طی کرده ام

محبوبم همیشه به انتظار

بازگشتت خواهم ماند

nika2007 — Sun, 06 Apr 2008 12:20:18 GMT

نگاهت را به کسي دوز که قلبش براي تو بتپه چشمانت را با نگاه کسي اشنا کن که زندگي را درک کرده باشه سرت را روي شانه هاي کسي بگذار که از صداي تپشهاي قلبت تو را بشناسه آرامش نگاهت رو به قلبي پيوند بزن که بي رياترين باشه لبخندت را نثار کسي کن که دل به زمين نداده باشه رويايت رو با چهره ي کسي تصوير کن که زيبايي را احساس کرده باشه چشم به راه کسي باش که تو را انتظار کشيده باشه اما عاشق کسي باش که تک تک سلولهاي بدنش تقدس عشق را درک کند

nika2007 — Fri, 28 Mar 2008 08:43:18 GMT

محبت...

ازآتش پرسيدم محبت چيست؟ گفت از من سوزانتر است.

از گل پرسيدم محبت چيست؟ گفت از من زيباتر است.

از شمع پرسيدم محبت چيست؟ گفت از من عاشقتر است.

ازخود محبت پرسيدم چيستی؟ گفت نگاهی که به تو باشد.

nika2007 — Thu, 28 Feb 2008 09:57:18 GMT

مرگ زندگی

یکی از اروم ترین روزهای دنیا زندگی شروع به حرف زدن با مرگ کرد

زندگی:من با زندگی امید میبخشم تو چرا با مرگ همه را ناامید میکنی

مرگ خندید و ارام بود

زندگی:من با زندگی شادی می اورم تو چرا به شادی هاخاتمه میدهی

مرگ هیچ جوابی نمیداد و فقط ارام میخندید

زندگی عصبانیتش به اوج رسید و شروع کرد

من با زندگی چشمی جدید به دنیا باز میکنم تو چرا همه را کور میکنی

مرگ جوابش را میدانست ولی فقط میخندید

زندگی:گفت چرا جواب نمیدهی ولی باز هم مرگ حرفی نزد

زندگی گفت:من با زندگی عشق می افرینم تو چرا شعله عشق را خاموش میکنی.

مرگ هم صبرش تمام شد و

گفت:برای اینکه بدانی تمام کارها وعشقهایت بیهوده است!!!

nika2007 — Mon, 18 Feb 2008 16:01:18 GMT

می اندیشم

مثل پروانه به شمع

و تو هر لحظه که از من دوری

من به چنگال شتابنده ترین

باد بیابان پیما سرگردانم

و تو خود می دانی

جای فاصله یک فاجعه است

لحظه ها را دریاب

nika2007 — Fri, 08 Feb 2008 13:27:22 GMT

اگرخنده زلبهایم گریزد

اگر اشک ز چشمانم بریزد

اگر با اشک خود دریا بسازنم

اگرباخنده خود رویابسازم

اگر دردت شود با من هم اغوش

اگر یارت شود از دل فراموش

بدان تا دم مرگ دوستت دارم

nika2007 — Fri, 01 Feb 2008 19:41:18 GMT

نا مه اي براي تو!

نیمه شب است ....

خواب بر بیداری مغلوب ... و دوباره یاد تو بر همه ی افکارم غالب گشته.

فکر تو که همیشه با آمدنش اشک را همراه دارد.

عزیز ترینم ، تا سر حد یک انفجار نا بهنگام ناراحتم

میدانم که تا روز دیدارت باید چندین بهار دیگر را سپری کنم.

میدانم که شاید سرنوشت ما آنطور که میخواهیم نباشد.

اینها را و خیلی چیزهای دیگر را میدانم.

ولی احساس میکنم شیون مدام شبانه ی من بالاخره آنچه را که میخواهم به من میدهد.

احساس میکنم آسمان هم میخواهد در اندوهم با من شریک شود.

او هم ابرهای سیاهش را برای یاری ام در دل خود گسترانیده .

ابرها هم میخواهند با من هم گریه شوند.

آسمان میگرید و بادها شیون کنان فریاد میکشند:بریز...!ای آسمان اشک بریز..

گویی آنها هم عظمت غم و اندوه قلبم را درک کرده اند.

و این گناه من نیست.گناه تو هم نیست.خودم هم نمیدانم باید چه کسی را مقصر کنم.شاید هم سرنوشت!!!

در چنین روزهایی من نمیتوانم با این کلمات اندکی از غم واندوهم را کم کنم ولی فقط میتوانم بگویم :

به امید روزیکه نزدیکی دلها و دست ها و دیده ها فکر نامه را از سر هایمان بیرون کند.

" تا کدامین پنجه بگشاید قبای صبح آن دیدار عشق من تا نامه ای دیگرخداحافظ"
_________________
غم هم اگر تركم كند تنهاي تنها ميشوم

nika2007 — Fri, 25 Jan 2008 12:39:02 GMT

nika2007 — Thu, 17 Jan 2008 15:22:08 GMT

nika2007 — Fri, 11 Jan 2008 12:36:18 GMT

گفتی که به احترام دل باران باش
باران شدم وبه روی گل باریدم

گفتی که ببوس روی نیلوفر را

از عشق تو گونه های او بوسیدم

گفتی که ستاره شو دلی روشن کن

من هم چو گل ستاره ها تابیدم

گفتی که برای باغ دل پیچک باش

بر یاسمن نگاه تو پیچیدم

گفتی که برای لحظه ای دریا شو

دریا شدم و ترا به ساحل دیدم

گفتی که بیا ولحظه ای مجنون باش

مجنون شدم و ز دوریت نالیدم

گفتی که شکوفه کن به فصل پاییز

گل دادم وبا ترنمت روییدم

گفتی که بیا و از وفایت بگذر

از لهجه ی بی وفاییت رنجیدم

گفتم که بهانه ات برایم کافیست

معنای لطیف عشق را فهمیدم

***صحراي دل***

صحراي دل