محبت...

    ازآتش پرسيدم محبت چيست؟ گفت از من سوزانتر است.

                              از گل پرسيدم محبت چيست؟ گفت از من زيباتر است.

    از شمع پرسيدم محبت چيست؟ گفت از من عاشقتر است.

                              ازخود محبت پرسيدم چيستی؟ گفت نگاهی که به تو باشد.

 می اندیشم

مثل پروانه به شمع

و تو هر لحظه که از من دوری

من به چنگال شتابنده ترین

 باد بیابان پیما سرگردانم

و تو خود می دانی

جای فاصله یک فاجعه است

لحظه ها را دریاب

 اگرخنده زلبهایم گریزد

دفتر عمر مرا٫

با وجود تو شكوهي ديگر٫

رونقي ديگر هست

مي تواني تو به من٫

زندگاني بخشي٫

يا بگيري از من٫آنچه را مي بخشي.

                                                             .  .  .

هر چه بيشتر مي گريزم

به تو نزديك تر مي شوم

هر چه رو بر مي گردانم

تو را بيشتر مي بينم

جزيره اي هستم

در آب هاي شيدايي

از همه سو

به تو محدودم.

هزار و يك آيينه

تصويرت را مي چرخانند

از تو آغاز مي شوم

در تو پايان مي گيرم

                                                      ***

گفتي كه:

((چو خورشيد٫زنم سوي تو پر٫

چون ماه٫شبي مي كشم از پنجره سر!))

اندوه٫كه خورشيد شدي٫

تنگ غروب!

افسوس٫

كه مهتاب شدي٫

وقت سحر!

                                             ******

چيز هايي كه نگفتم

وقتي چمدانش را به قصد رفتن بست٫

نگفتم:((عزيزم٫اين كار را نكن.))

نگفتم:((برگرد

و يك بار ديگر به من فرصت بده.))

وقتي پرسيد دوستش دارم يا نه٫

رويم را برگرداندم.

حالا او رفته٫ومن

تمام چيزهايي را كه نگفتم مي شنوم.

نگفتم:((عزيزم٫متاسفم٫

چون من هم مقصر بودم.))

نگفتم:((اختلاف ها را كنار بگذاريم٫

چون تمام آنچه مي خواهيم عشق و وفاداري و مهلت است.))

گفتم:((اگر راهت را انتخاب كرده اي٫

من آن را سد نخواهم كرد .))

حالا او رفته٫ومن

تمام چيزهايي را كه نگفتم مي شنوم.

او را در آغوش نگرفتم و اشك هايش را پاك نكردم.

نگفتم:((اگر تو نباشي

زندگي ام بي معنا خواهد بود.))

فكر مي كردم از تمامي آن بازي ها خلاص خواهم شد.

اما حالا٫تنها كاري كه مي كنم

گوش دادن به چيزهايي است كه نگفتم.

نگفتم:((باراني ات را در آر...

قهوه درست مي كنم و با هم حرف مي زنيم.))

نگفتم:((جاده بيرون خانه

طولاني و خلوت و بي انتهاست.))

گفتم:((خدانگهدار٫موفق باشي٫

خدا به همراهت.))او رفت

ومرا تنها گذاشت

تا با تمام چيزهايي كه نگفتم زندگي كنم.

من ترا براي شعر بر نمي گزينم

                                             شعر مرا براي تو برگزيده است

در هشياري به سراغت نمي آيم

                                           هربار از سوزش انگشتانم در مي يابم

كه باز نام ترا مي نوشته ام

                                                  ****** 

در هر غروب

در امتداد شب

من هستم و تمامت تنهايي.

با خويشتن نشستن.

در خويشتن شكستن .

اين راز سر به مهر

تا كي درون سينه نهفتن

گفتن.

ياري كن

مرا به گفتن اين راز   باز ياري كن.

اي روي تو به تيره شبان آفتاب روز

مي خواهمت هنوز.